“Jutten is ontvangen van dat wat de stroom aanlevert.”

In de voorjaarsvakantie was ik op Terschelling. Daar heb ik – met uitzicht over zee – geschreven over Woorden Jutten aan Zee. Wat is dat toch – wat wij al tien jaar doen op Terschelling? Wat is dat toch – dat je zoveel losser en vrijer schrijft aan zee?

Dit is een deel van mijn blog.

Je maakt of zoekt geen woorden –  je jut woorden. Jutten betekent dat je met een open houding schrijft; je weet immers niet wat de zee vandaag zal brengen.

 Het eiland maakt je blik breed. Als we schrijven met een te nauwe visie, missen we vaak waar het daadwerkelijk omgaat. Dan zien we die breekbare skeletjes van de zee-egels in het zand niet, omdat we naar boeien en vuurtorens in de verte zoeken.

Jutten is het toe-eigenen van ons eigen, grillige verhaal. Dat toe-eigenen is een soort magnetisch proces.
Als een magneet beweeg je langs de kustlijn van je eigen leven. Opeens kleven er dingen aan je, die op een rare manier bij je passen.

En dan schrijven we iets dat klopt, dat veel meer zegt dan het gelikte verhaal van A tot Z. De woorden resoneren met jou; ze spoelden niet voor niets bij jou aan.

Lees meer op mijn blog over Woorden Jutten aan Zee. 

Share Button

Reacties zijn gesloten.

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide